Το δηλώνω ευθύς εξ αρχής προς άρσιν κάθε παρεξηγήσεως. Είμαι φανατικός φεμινιστής, πολύ περισσότερο από κάθε φεμινίστρια, από όλες αυτές που επί πολλές δεκαετίες διεκδικούσαν τα ίσα δικαιώματα με τους άντρες. Η θέση μου αυτή, μπορεί να προκαλέσει μεγάλη έκπληξη, κυρίως στις αναγνώστριές μου. Όμως, θα παραθέσω τα επιχειρήματα που έχω στη διάθεσή μου, έτσι ώστε να γίνει αντιληπτή αυτή η θέση που παίρνω υπέρ του γυναικείου φύλου, που φαίνεται πολύ παράξενη όταν προέρχεται από μέλος του άλλου φύλου.
Προηγουμένως όμως πρέπει να αναφερθεί κάτι το πολύ σημαντικό. Όταν μιλάμε για ισότητα των φύλων, ή και για ορισμένα σημεία στα οποία θα υποστηρίξω ότι οι γυναίκες υπερέχουν έναντι των αντρών, δεν πρέπει να εννοούμε ότι οι γυναίκες πρέπει να αντιγράφουν τους άντρες. Αυτό θα ήταν και ανόητο εκ μέρους τους, αλλά και ένα είδος « πιθηκισμού », αν επιτρέπεται να χρησιμοποιήσω αυτή την έκφραση. Πολλοί άντρες έχουν κάκιστες συνήθειες, τις οποίες οι γυναίκες δεν θα πρέπει να οικειοποιούνται με κανένα τρόπο. Δειγματοληπτικά θα αναφέρω μερικές από αυτές τις συνήθειες. Το κάπνισμα. Η κατάχρηση αλκοόλ. Το χαρτοπαίγνιο, η ρουλέττα. Υπάρχουν και άλλες.
Θα ήταν εντελώς ανόητο να ισχυριστεί κανείς, ότι ο άντρας και η γυναίκα, είναι όμοιοι, ότι έχουν την ίδια σωματική και διανοητική δομή. Είναι φανερό ότι ο άντρας είναι μυϊκά πολύ πιό δυνατός από τη γυναίκα. Ενας άντρας αθλητής άρσης βαρών σηκώνει - ας πούμε -εκατόν σαράντα κιλά στο αρασέ. Μιά γυναίκα αθλήτρια της ίδιας κατηγορίας, σηκώνει σ΄αυτή την κίνηση ενενήντα κιλά, δεν μπορεί να σηκώσει πολύ περισσότερα από αυτά. Εργασίες που απαιτούν μεγάλη μυϊκή προσπάθεια, γίνονται πολύ πιό εύκολα από τουςάντρες, παρά από τις γυναίκες.
Στο διανοητικό και ψυχικό τομέα, υπάρχουν επίσης διαφορές σημαντικές. Λέω διαφορές, όχι πλεονεκτήματα του ενός φύλου έναντι του άλλου. Ας αναφερέρουμε μερικές από αυτές τις διαφορές, τις πιό χτυπητές και πιό γνωστές. Ο άντρας είναι περισσότερο θεωρητικός από τη γυναίκα, η γυναίκα είναι πιό πρακτική από τον άντρα. Ο άντρας είναι εφευρετικός, κάμνει ανακαλύψεις, οι γυναίκες ξέρουν να εκμεταλλεύονται και να χρησιμοποιούν τις ανακαλύψεις αυτές. Οι άντρες είναι γενικά - με εξαιρέσεις φυσικά - ανοικοκύρευτοι, βασιλεύει η αταξία στην καθημερινή τους ζωή. Οι γυναίκες είναι κατά κανόνα τακτικές, επικρατεί η τάξη σε ότι κάμνουν.
Οι άντρες είναι - πάντα με εξαιρέσεις -πιό ασταθείς συναισθηματικά, οι γυναίκες αντίθετα είναι πιό σταθερές στον τομέα αυτό. Οι άντρες είναι ονειροπόλοι, πετούν στα σύννεφα, οι γυναίκες είναι προσγειωμένες. Οι άντρες διαθέτουν πλούσια φαντασία, οι γυναίκες όχι. Οι άντρες είναι ριψοκίνδυνοι - συχνά χωρίς σοβαρό λόγο - και ενεργούν συχνά παρορμητικά, οι γυναίκες συμπεριφέρονται διαφορετικά, με αρκετή σύνεση και αφού σκεφτούν πριν ενεργήσουν Οι άντρες είναι επιδειξιομανείς, φιγουρατζήδες, φανφαρόνοι, « μάγκες » κατά την κοινή ορολογία, και οι ιδιότητες αυτές φαίνονται πολύ καθαρά στον τρόπο με τον οποίο οδηγούν αυτοκίνητο, έναν τομέα όπου φανερώνεται ο χαρακτήρας του άνθρώπου. Οι άντρες ρέπουν προς παράνομες πράξεις, προς παραβάσεις των νόμων, οι γυναίκες όχι. Οι άντρες συγκροτούν συμμορίες, δεν μπορείτε βέβαια να φανταστείτε μιά συμμορία αποτελούμενη από γυναίκες, ή μιά αντρική συμμορία που να τη διευθύνει μιά γυναίκα, ίσως επειδή οι γυναίκες αποφεύγουν γενικώς τα ρίσκα. Οι άντρες καταλαμβάνονται από τη γνωστή μέθη της ταχύτητας στην οδήγηση αυτοκινήτων, οι γυναίκες όχι.
Όλα αυτά, όπως είπαμε, είναι γενικά χαρακτηριστικά και δεν έχουν παρά μόνο σχετική αξία. Δεν μπορώ να εξηγήσω σε τι ακριβώς οφείλονται αυτές οι διαφορές, γεγονός πάντως είναι ότι υπάρχουν. Ισως ορμονικοί λόγοι, ίσως άλλοι που τους αγνοώ, δεν έχω σπουδάσει ψυχολογία ούτε κοινωνιολογία, και συνεπώς δεν μπορώ να δωσω τέτοιου είδους ερμηνείες.
Υπαρχουν και άλλου είδους διαφορές, που αφορούν τις κλίσεις και τις δυνατότητες των δύο φύλων. Κλίσεις ως προς τις καλές τέχνες, τη λογοτεχνία, την ποίηση, τις επιστήμες. Από πρώτη όψη, φαίνεται ότι οι άντρες έχουν πολύ μεγαλύτερη κλίση και ικανότητα στην λογοτεχνία απ΄ ότι οι γυναίκες. Ισως να υπάρχει πραγματικά κάποια τέτοια κλίση. Αλλά πρέπει να έχουμε υπ΄ όψιν μας, ότι οι γυναίκες μπήκαν πολύ πρόσφατα σ΄ αυτόν τον τομέα, αρχικά τον δέκατο ένατο αιώνα και μόνο στις Αγγλοσαξωνικές χώρες, και μόνο τον εικοστό αιώνα στον υπόλοιπο κόσμο, όταν η λογοτεχνία είχε πάρει πιά το δρόμο της παρακμής. Ετσι, δεν θα περιμέναμε να εμφανιστούν γυναίκες συγγραφείς της κλάσης ενός Τολστόη, ενός Ντίκενς ή ενός Ουγκώ στη σημερινή εποχή. Αν δεν ήσαν παραγκωνισμενες και αναλφάβητες επί αιώνες, άγνωστο είναι τί θα μπορούσαν να παρουσιάσουν σ΄αυτόν τον τομέα.
Στην ποίηση έχουμε μερικά δείγματα υψηλού επιπέδου, αλλά πρέπει και εδώ να ομολογηθεί ότι πολύ αργά άρχισαν να γράφουν ποίηση οι γυναίκες, επομένως δεν θα μπορούσαν να κριθούν με τα ίδια κριτήρια όπως οι άντρες. Στη ζωγραφική και στη γλυπτική, δεν υπάρχουν σημαντικά γυναικεία ονόματα, προσωπικά δεν ξέρω κανένα. Αλλά πρέπει και εδώ να τονιστεί, ότι οι γυναίκες δεν θα μπορούσαν να διαπρέψουν σε δυό από τις καλές τέχνες, όταν αυτές προ πολλού έχουν παρακμάσει τελείως. Οποιαδήποτε διάκριση σήμερα σ΄αυτούς τους τομείς είναι αδύνατη, είτε από γυναίκες, είτε από άντρες. Γενικά η μοντέρνα τέχνη δεν έχει ονόματα, δεν έχει Μιχαήλ Αγγελο, Ρούμπενς, Ρέμπραντ, δεν έχει ούτε Ροντέν, και πολύ λιγότερο Πραξιτέλη. Να θυμόμαστε πάντοτε, ότι εδώ και χιλιάδες χρόνια, η γυναίκα ήταν μόνο για το κρεββάτι, την παραγωγή απογόνων και την ανατροφή τους. Αυτές που ήξεραν γραφή και ανάγνωση ήσαν τόσο λίγες, ώστε να θεωρούνται σαν λίγο πάνω από το μηδέν.
Από την άλλη μεριά, στη μουσική- κλασσική ή ελαφρά - πάμπολλες γυναίκες έχουν διαπρέψει. Αυτό πρέπει να οφείλεται κατά τη γνώμη μου, στο γεγονός ότι από πολλούς αιώνες, το τραγούδι ήταν περισσότερο υπόθεση των γυναικών παρά των αντρών. Αυτό επιβεβαιώνεται και από γραπτές πηγές της αρχαιότητας. Στην Παλαιά Διαθήκη βρίσκουμε γυναίκες που τραγουδούσαν, και μάλιστα τραγούδια που δημιουργούσαν οι ίδιες. Σήμερα, πλήθος από γυναίκες ασχολούνται με τη μουσική, και πάρα πολλές από αυτές έχουν γίνει μεγάλα ονόματα.
Αν δεν διέπρεψαν στην κλασσική σύνθεση, αν δεν έχουμε γυναίκες Μπετόβεν, Μότσαρτ και Μέντελσον, είναι επειδή την εποχή της ακμής της μουσικής, οι γυναίκες δεν είχαν πρόσβαση σ΄αυτήν. Όταν απέκτησαν πρόσβαση, η μουσική αυτή έπνεε ήδη τα λοίσθια.
Στη ναυτιλία, στις εξερευνήσεις αγνώστων τόπων μακρυνών, στις εξερευνήσεις των πόλων της γής, συμμετοχή δεν είχαν οι γυναίκες καθόλου. Οι λόγοι ήσαν αφ΄ ενός οι ίδιοι που αναφέρθηκαν, αλλά και το γεγονός ότι η γυναίκα δεν ριψοκινδυνεύει πηγαίνοντας στο άγνωστο, στο απάτητο, δεν είναι της ιδιοσυγκρασίας της και του τεμπεραμέντου της. Τα αφήνει όλα αυτά στους άντρες, που θέλουν πάντα να παριστάνουν τους ήρωες - και μάλιστα γίνονται και ήρωες - αυτούς που θα τους γράψει η ιστορία σαν πρωτοπόρους, αυτούς που άνοιξαν καινούργιους δρόμους. ( Ασχετα με το ότι συχνά δεν ξέρουν να περπατήσουν στους δρόμους που οι ίδιοι άνοιξαν ).
Στις επιστήμες - εφαρμοσμένες και θεωρητικές - οι γυναίκες είναι τώρα μπροστά. Γιατροί, νομικοί, Πανεπιστημιακοί καθηγητές και σε όλους γενικά τους κλάδους, έχουν μεγάλη πρόοδο. Εχετε δεί γυναίκες δικαστές επάνω στην έδρα ; Αν βρεθείτε ποτέ κατηγορούμενος για κάποιο αδίκημα - πράγμα που απεύχομαι εκ βάθους καρδίας - και δείτε στην έδρα δικαστές γυναίκες, να ξέρετε ότι βαρειά ποινή σας περιμένει, οι δικαστίνες δεν αστειεύονται καθόλου.
Και τώρα οι προτάσεις μου για πολλά και ποικίλα πράγματα, που σχετίζονται με άντρες και γυναίκες. Προτείνω λοιπόν να απαγορεύονται - από το Σύνταγμα -οι άντρες από κάθε πολιτική εξουσία, να μην μπορούν να γίνουν πρωθυπουργοί, υπουργοί, περιφερειάρχες, νομάρχες, δήμαρχοι, προϊστάμενοι κρατικών υπηρεσιών, αστυνομίας, τελωνείων, δίωξης ναρκωτικών και λοιπά. Και όλα αυτά τα κρατικά και κυβερνητικά πόστα, να περάσουν α π ο κ λ ε ι σ τ ι κ ά στις γυναίκες. Μάλιστα, αυτή την πρόταση κάμνω, και αν μπορούσα να την εφαρμόσω ο ίδιος, θα το έκαμνα ευχαρίστως.
Γιατί αυτή η ιδέα που πολλοί θα τη βρούνε παράλογη ; Πολύ απλά, για να νοικοκυρευτεί το ανοικοκύρευτο μονίμως κράτος, όχι μόνο το ελληνικό, αλλά γενικά όλα. Να βγούνε από τη μέση οι μονίμως ψευδόμενοι πολιτικοί, οι διεφθαρμένοι πολιτικοί, οι διεφθαρμένοι αστυνομικοί, και γενικά όλοι οι διεφθαρμένοι. Θα μου πείτε ότι και οι γυναίκες μπορεί να είναι ή να γίνουν διεφθαρμένες. Ισως. Αλλά πιστεύω ότι δεν θα γίνουν στο βαθμό που είναι οι άντρες, γνωστοί ανά τους αιώνες για την παλιανθρωπιά τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου