Π Α Π Α Δ Ο Π Ο Υ Λ Ο Σ Κ Α Ι Σ Ι Α

Π  Α  Π  Α  Δ  Ο  Π  Ο  Υ  Λ  Ο  Σ      Κ  Α  Ι      Σ  Ι  Α

Οι φυλακές της Κέρκυρας χαρακτηρίζονται από τους αρμόδιους και αναρμόδιους, σαν υψίστης ασφαλείας. Όταν σου μιλάνε για  « ύψιστη ασφάλεια », απ΄το μυαλό σου περνούν κάτι εικόνες που  έχεις δεί με τις φυλακές  του Αλκατράζ  στο Σαν Φρανσίσκο ( που  έχουν καταργηθεί εδώ και  καιρό ), ή τις φυλακές της Ιταλίας, από τις οποίες κανένας δεν μπόρεσε ποτέ να αποδράσει, όσους κι αν διέθετε συνεργούς απ΄εξω κι από μέσα. Κι όχι  μόνο αυτές, αλλά και πλήθος  μεγάλο από  φυλακές του  εξωτερικού που  είναι επίσης  υψίστης ασφαλείας. Αυτές οι εικόνες περνούν απ΄το μυαλό σου, έτσι δεν  είναι ; Αν είναι η εντύπωσή σου πως οι φυλακές της Κέρκυρας ή  οποιεσδήποτε άλλες στη  χώρα μας είναι  πράγματι υψίστης ασφαλείας, κάπου κάνεις λάθος, τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά.

Το να αποδράσεις αγαπητέ αναγνώστη - αν ποτέ σε βάλουν  « μέσα » - από τις ελληνικές φυλακές, είναι πράγμα  εύκολο, όχι  βέβαια τόσο  εύκολο όσο το να  ληστέψεις  μιά τράπεζα, αλλά όχι και πολύ  δυσκολώτερο. Από καιρού εις καιρόν, ακούμε στα δελτια ειδήσεων, ότι έγινε ομαδική απόδραση  δεκάδων κρατούμενων  από την τάδε φυλακή. Νομίζεις ότι μόνο αυτοί που απέδρασαν μπορούσαν να το κανουν αυτό ; Εχω την εντύπωση  ότι κι άλλοι  θα μπορούσαν να το σκάσουν μαζύ μ΄εκείνους που έφυγαν, αλλά σου λέει, εδώ έχουμε στέγη, έχουμε και τροφή χωρίς  να πληρώνουμε  τίποτε, κάμνουμε και  τις βόλτες μας στον αυλόγυρο, τι άλλο θέλουμε ; Να πάμε  έξω στη ζούγκλα  των πόλεων, με  την ανεργία, να μην  έχουμε πού να μείνουμε, τι να φάμε και τα παρόμοια ;

Εχουν περάσει τρία περίπου χρόνια από τότε, αν δεν κάνω λάθος. Από τις φυλακές « ύψιστης ασφαλείας »της Κέρκυρας, είχαν δραπετεύσει ένας μεγάλος αριθμός κατάδικων, ανάμεσα στους οποίους και ο διάσημος Ελληνας « Πεταλούδας » από την Εύβοια, ο Β.Ρ. ( Ετσι λένε οι πληροφορίες μου που μπορεί να είναι και λαθεμένες ). Μαζύ με  όλους αυτούς που έφυγαν, ήταν και ο Παπαδόπουλος. Ποιός Παπαδόπουλος ; Αντε τώρα  να βγάλεις  άκρη με τους Παπαδοπουλαίους  της Ελλάδας, πρόκειται  για πάνω  από εκατό ή  διακόσιες  χιλιάδες, ίσως και περισσότερους, κανένας δεν έκανε ποτέ τον κόπο να τους μετρήσει.

Αυτοί οι Παπαδόπουλοι, είναι απόγονοι - ίσως μακρυνοί  ίσως κοντινοί - ενός ιερέα, αυτό είναι προφανές. Το ίδιο απόγονοι ιερέα είναι βέβαια και εκείνοι που το επίθετο τους φέρει το πρόθημα  « Παπα - », όπως Παπαδημητρίου, Παπακωνσταντίνου  κλπ. Ολοι μαζύ αυτοί, μπορεί να φτάνουν το ένα εκατομμύριο, και πάλι  κανένας δεν πήρε τον κόπο να τους μετρήσει, έστω να τους υπολογίσει κατά προσέγγιση.

Αλλά ας έλθουμε ξανά στον περί ού ο λόγος Παπαδόπουλο. Ποιός ήταν αυτός ο ανθρωπος, και γιατί  βρέθηκε πίσω  από τα σίδερα της φυλακής, που στα  παλιά χρόνια  έλεγαν ότι είναι για τους λεβέντες ; Λοιπόν, ο εξαίρετος αυτός κύριος ήταν ο πρόεδρος της διαβόητης  « εταιρείας δολοφόνων ». Μπά, και  οι δολοφόνοι συγκροτούν σήμερα εταιρείες, μήπως και τις βάζουν και στο χρηματιστήριο ; Οχι, δεν  μπαίνουν στο  χρηματιστήριο, σ΄αυτό  μπαίνουν μερικές φορές άλλες εταιρείες, ας πούμε  απατεώνων. Η συγκεκριμμένη εταιρεία που αναφέρθηκε, απετελείτο από καμμιά δεκαριά εξέχοντα μέλη της κοινωνίας, που  ανελάμβαναν να αποστείλουν εις τας αιωνίους μονάς, κάποιους  ανθρώπους  μεγάλης ηλικίας, αφού προτού τους δολοφονήσουν τους έβαζαν να υπογράψουν  τις διαθήκες τους, με τις οποίες τους άφηναν όλη την  περιουσία  τους. Και  αν δεν  υπέγραφαν, γινόταν  πλαστογράφηση  των υπογραφών τους, από τους λίαν έμπειρους περί τα τοιαύτα κυρίους αυτούς.

Αυτά γινόντουσαν στα μέσα της δεκαετίας  του 1980. Φαίνεται ότι οι αξιότιμοι αυτοί κύριοι και κυρίες, είχαν καταφέρει να εξαποστείλουν στο υπερπέραν οκτώ τουλάχιστον ηλικιωμένους -εμφανίζοντας τους θανάτους  τους σαν  « φυσιολογικούς » με τη βεβαίωση συνεργαζόμενων γιατρών, και είχαν πάρει τις  περιουσίες τους. Οι άνθρωποι της  « εταιρείας » αυτής ήσαν δικηγόροι, γιατροί και  άλλοι σχετικοί. Ο ίδιος ο  « πρόεδρος » Παπαδόπουλος  ήταν δικηγόρος και δήμαρχος μιάς πόλης ή προαστείου  της Αθήνας, δεν  ξέρω ποιού. Αλλά κάποιος άτιμος ιδιωτικός αστυνομικός μυρίστηκε κάτι, φαίνεται ότι του είχαν δώσει εντολή συγγενείς και φυσικοί κληρονόμοι  των θυμάτων να ερευνήσει σχετικά. Και τους απεκάλυψε όλους και πήγαν στον  εισαγγελέα. Από εκεί στο  δικαστήριο, όπου όλοι καταδικάστηκαν  σε διάφορες ποινές, ενώ ο  « πρόεδρος » Παπαδόπουλος πήρε οκτώ φορές ισόβια.

Τον πρόεδρο τον έβαλαν σε διάφορες φυλακές υψίστης ασφαλείας, δεν θυμάμαι ποιές, αλλά φαίνεται ότι τον περισσότερο ή όλο τον καιρό της φυλάκισής του, τον έκανε στις φυλακές της Κέρκυρας ( που όπως είπαμε, είναι « υψίστης ασφαλείας », αλλά τα γεγονότα δείχνουν ότι είναι « υψίστης ανασφάλεας » ). Και από τις φυλακές αυτές την « κοπάνισε » μαζύ με πολλούς άλλους, απ΄ τους οποίους τους περισσότερους τους πιάσανε, και  μαζύ και τον πρόεδρο. Εξ αιτίας της απόπειρας  απόδρασης, πέρασε από άλλη δίκη που του φόρτωσε μερικά  ακόμα χρόνια  φυλάκιση. Τώρα, για κάποιον που δεν πρόκειται να βγή ποτέ από τη  φυλακή, το ίδιο του κάνει κι αν του βάλουν επί πλέον και δυό χιλιάδες χρόνια.

Αυτά έγιναν πριν από τρία χρόνια. Στο μεταξύ, ο πρόεδρος αυτός, έκανε χρήση ενός δικαιώματος που παρέχεται από την πολιτεία, να παίρνει άδειες  καινα βγαίνει  από τη φυλακή για λιγες μέρες, με το λόγο της « τιμής » του ότι θα επιστρέψει την ορισμένη  μέρα. Ετσι, κάνοντας χρήση  του ευεργετήματος  αυτού, ο  πρόεδρος Παπαδόπουλος, πήρε  μιά άδεια πριν από κάποιο καιρό, και γύρισε πίσω στη φυλακή στον καθορισμένο χρόνο. Εδειξε λοιπόν ότι είναι καλό παιδί και ότι μπορούν να τον εμπιστεύονται οι διευθύνοντες τη φυλακή.

Πέρασε ένα διάστημα, και πάλι ο Παπαδόπουλος ζήτησε μιά άδεια πέντε ημερων για να επισκεφθεί την αδελφή του  που μένει κάπου  εκεί κοντά, νομίζω  στην Ηπειρο. Η επιτροπή αδειών έδωσε την  άδεια, με το σκεπτικό  ότι ο έντιμος αυτός  πολίτης θα γυρνούσε  στη βάση του στο προβλεπόμενο διάστημα.

Εφυγε λοιπόν ο πρόεδρος αποχαιρετώντας τους συγκρατούμενούς του και τους σωφρονιστικούς υπάλληλους της φυλακής. Πέρασαν  μιά, πέρασαν  δύο, τρεις μέρες, εν τάξει είμαστε μέσα στα όρια  της αδείας. Εφτασε και  η τέταρτη μέρα, δεν είχε γυρίσει. Μένει άλλη μιά μέρα, αύριο θα γυρίσει οπωσδήποτε, λήγει η άδεια που πήρε.

Ξημέρωσε η πέμπτη μέρα και κατόπιν βράδυασε. Πουθενά ο πρόεδρος, έγινε άφαντος. Αρχισαν να ανησυχούν οι  διοικούντες τη φυλακή, τι έπαθε αυτός ο άνθρωπος, μήπως αρρώστησε και δεν μπορεί να γυρίσει ; Οχι, δεν μπορεί να συμβαίνει κάτι τέτοιο, θα ειδοποιούσε τηλεφωνικά ο ιδιος ή το νοσοκομείο. Δεν συμβαίνει  τίποτε τέτοιο. Λοιπόν, ο τύπος έβαλε φτερά στα πόδια του και απήλθε, αυτό είναι τώρα το συμπέρασμα.

Μεγάλη αναστάτωση επακολούθησε το φευγιό του Παπαδόπουλου. Γιατί δώσανε την άδεια σε ένα φυλακισμένο που έπρόκειτο να μείνει ισοβίως στη φυλακή, περίμεναν να γυρίσει και να  μείνει για πάντα  πίσω από τα  κάγκελα ; Ποιοί  είχαν αυτή την  πρωτοβουλία ; Υπάρχουν ευθύνες στην όλη αυτή  υπόθεση ; Και βγαίνει ένα  διευθυντικό στέλεχος των φυλακών Κορυδαλλού, και δηλώνει ότι οι δώσαντες την άδεια τα  « έπιασαν » κατά πάσαν πιθανότητα. Και φαίνεται ότι έτσι πρέπει να έγινε το πράγμα.

Οι αρμόδιοι του υπουργείου Δικαιοσύνης, δικαιόλογησαν τη χορήγηση των αδειών αυτών μετά τη  δραπέτευση  του προέδρου, λέγοντας ότι  όλες οι Ευρωπαϊκές  χώρες εχουν  αυτό το σύστημα, και ότι από τους δέκα που παίρνουν άδεια οι εννιά επιστρέφουν. Και ότι θα συνεχίσει αυτό το πρόγραμμα. Αλλά όταν  λέει ότι εννιά στους δέκα επιστρέφουν, δηλώνει ταυτόχρονα ότι τον ένα στους δέκα δεν τον ξαναβλέπουν, πράγμα  που μας κάμει δέκα  στους εκατό και εκατό στους  χίλιους. Δηλαδή η  αστυνομία και  τα δικαστήρια ιδρωκοπάνε να βάλουν έναν κακοποιό στη φυλάκή, κι αυτός μπορεί θαυμάσια να αποχαιρετήσει τη φυλακή σε πρώτη ευκαιρία. Και γιατί να μην το κανει, αν έχει μιά ποινή πολλών ετών στην πλάτη του ;

Ο ιδιωτικός ντετέκτιβ που είχε αποκαλύψει την  «εταιρεία » πριν από δεκατέσσερα χρόνια, δήλωσε στη τηλεόραση, ότι τώρα ο Παπαδόπουλος πρέπει να βρίσκεται σε  κάποια χώρα της Νότιας Αμερικής, από αυτές που  δεν έχουν υπογράψει  τη σύμβαση για την παράδοση φυγόδικων και  δραπετών από άλλες  χώρες. Και μάλλον  αυτό πρέπει να  έχει γίνει, κι αν δεν έχει γίνει μέχρι τώρα, θα γίνει τις προσεχείς ημέρες.

Ερώτηση : Γιατί ο πρόεδρος δεν το έσκασε την πρώτη φορά που πήρε άδεια ; Πιθανώτατα επειδή  δεν είχε  προετοιμασμένο  τον τρόπο διαφυγής  του. Επρεπε να ετοιμαστούν  πλαστά διαβατήρια και άλλα  έγγραφα, να είναι  έτοιμα για τη  δεύτερη άδεια, και να υπάρχει και ένα μεγάλο χρηματικό ποσό από εκείνα που είχαν κερδηθεί με  τον γνωστό και ήδη αναφερθέντα τρόπο. Όταν όλα ήσαν έτοιμα  και βεβαιώθηκε  ο πρόεδρος ότι είχε  στη διάθεσή  τους πέντε μέρες για να το βάλει  στα πόδια, βγήκε με τη δεύτερη  άδεια, πήρε  χαρτιά και  χρήματα, και αν τον δείτε ξανά, κάντε ένα τηλεγράφημα στην αρμόδια υπηρεσία.

 

Υ. Γ.  Πριν από μερικές βδομάδες, ανακοινώθηκε από τις αστυνομικές αρχές, ότι ο περί ού λόγος Παπαδόπουλος, συνελήφθη στην Αθήνα. Κατοικούσε στο σπίτι ενός  φίλου του, κοντά στα δικαστήρια, μάλιστα δίπλα στα δικαστήρια. Είχε  αφήσει  γενειάδα, αλλά  κάποιος τον αναγνώρισε και ειδοποίησε τις αρχές. Όταν ρωτήθηκε ο Παπαδόπουλος για ποιό λόγο δεν επέστρεψε στη φυλακή, δήλωσε ότι η υγεία του ήταν σε άσχημη  κατάσταση, και μάλιστα χειροτέρευε από το άσχημο κλίμα της Κέρκυρας. Φαίνεται ότι πραγματικά αυτός ήταν ο λόγος της δραπέτευσής του, και όχι κάποια προσπάθεια να το σκάσει  στο εξωτερικό, που  κάτω από τις συνθήκες της υγείας  του δεν ήταν δυνατό  να γίνει. Επειδή έπεσα εντελώς έξω στους υπολογισμούς που εξέθεσα, ζητώ ευσεβάστως συγγνώμην, αλλά νομίζω ότι και πολλοί άλλοι θα είχαν κάνει παρόμοιες σκέψεις.